Terug naar het begin   E-mailen   Zoeken   Gastenboek
Columns Hans van den Berg 2008
2008-10-23 19:48:32
Categorie: columns-hvdb-08
Ingezonden door: Edida


Gelóven?

Een beladen woord, in deze dagen; het heeft met zékerheid te maken, met vertrouwen! En dát valt niet mee, nu ook vandaag, voor de zoveelste maal de beurskoersen onderuit gaan, en er wereldwijd, tot zelfs in China, er teruggang in de economie wordt geconstateerd, en er in Amerika serieus gesproken wordt over een nabije recessie!

Geloven kan niet zonder beloven; op een gegeven moment ga je geloven in iets wat een ander belooft, waar of niet? Als een IJslandse bank belooft dat ze goed voor je euro’s zal zorgen, én daar een royale rente voor over heeft, én de Nederlandse bank haar vertrouwen daarin uitspreekt, én iedereen het doet, dan groeit je vertrouwen in die bank met het uur, en op een zeker moment waag je de stap, in geloof op een goeie afloop!

Maar nu óók de ‘wereld van het geld’ in een stroomversnelling van negatieve berichten én gebeurtenissen is terecht gekomen, waardoor ook de stevigste banken en financiële dienstverleners op hun grondvesten schudden, en graag gebruikmaken van de miljarden die Bos en Bush en Sarkosy garanderen, nú is het geloof in deze bolwerken verdwenen, en heeft het vertrouwen plaats gemaakt voor angst en onzekere gevoelens! Voor velen rest nog slechts een hoop: een eigen kluis! Als niemand meer te vertrouwen is, dan alles maar in eigen beheer! Bij dit gegeven is er slechts één partij die lacht, nee, twéé: het inbrekersgilde én de kluizenfabrikant!

Geloven is dus, ‘vertrouwen in de waarheid van iemands beweringen en beloften’, zo zegt ook het woordenboek. Daarom zijn er momenteel ook veel Amerikanen, die het toch al zo moeilijk hebben, die in een spagaat zitten, nu er binnen twee weken een president gekozen moet worden! McCain of Obama? Leeftijd, kleur, charisma, uitstraling, maar vooral hun beloften spelen een grote rol! Maar óók een bezoek aan een zieke oma, make my words!

Naar mijn mening worden er onmogelijke beloftes gedaan, o.a. aan Joe de loodgieter; de een gaat nog verder in zijn toezeggingen dan de ander, als het gaat over belastingverlaging! Terwijl het land bijna bankroet is!

Helaas is en wordt ook in de praktijk van het gewóne leven dit geloof  talloze malen teleurgesteld! In onze dagen zijn er velen, mannen en vrouwen, die elkaar trouw beloven, ‘in goede en kwade dagen, tot de dood ons scheidt’, maar de meerderheid heeft het na ‘de goede dagen’ al wel bekeken, vaak tot groot verdriet van die achterblijft én van de kinderen!

Als ik de Bijbel erbij pak, bij uitstek een goed Boek als het over geloven gaat, en waarin er ook op honderden plaatsen over geschreven wordt, dan staat er in Heb. 11:1 iets over een geloof dat een leven lang meegaat! Dát geloof “is de absolute zekerheid dat onze hoop ook werkelijkheid wordt, en het is het bewijs van dingen die wij niet kunnen zien.” [het Boek] Iets niet zien en er toch van overtuigd zijn dat het er is! Niks bijzonders eigenlijk; elektriciteit is ook niet te zien, maar toch steek je vol vertrouwen de stekker in het stopcontact of maak je verbinding met het internet.

En tóch; ik las boven een overlijdensadvertentie van iemand uit de rooms katholieke kerk:

‘drie dingen treffen mijn gemoed: ten eerste dat ik sterven moet. Het tweede treft mij nog veel meer, dat ik niet weet wanneer. Het derde treft mij bovenal, dat ik niet weet waar ik komen zal.’ Dit treft me, meer dan ik schrijven kan. 72 jaar geworden, misschien wel 65 jaar in de kerk gekomen, en dan met deze onzekerheid inslapen? Is het een aanklacht die de kerk ter harte moet nemen? Of weet zij ook niets beters meer te brengen?

Als er meer geloof gehecht wordt aan de miljarden van Bos, dan aan de schatten die God belooft aan hen die Jezus Christus aannemen als hun Redder, dan raakt men niet alleen nu, maar ook voor eeuwig in de problemen! De Angst neemt de leiding in ons leven over, en we krijgen de neiging om elke dag de bank te bellen, of ons geld er nog wel is! Wat we gedaan hebben willen we storneren, en wat we niet gedaan hebben willen we, koste wat kost, alsnog uitvoeren! Als de recessie echt doorzet, dan komt alles op scherp te staan: onze baan, ons bedrijf, ons ‘genieten’, ons humeur, onze relatie[s], de ‘bodem’ onder ons voorheen onbezorgde leventje ‘beweegt’, komt op instorten te staan! ‘Waarom zijn er zoveel vragen,

waarom is er zoveel pijn, waarom zijn er zoveel dingen, die niet te begrijpen zijn?’, las ik boven een paar andere berichten. Weet u het, weet jij het?

Er was een meisje dat de met stof bedekte familiebijbel doorbladerde, en toen aan haar moeder vroeg: ‘Mam, de Bijbel is toch het boek van God? Jazeker, kind,’ antwoordde haar moeder. ‘Zouden we hem dan maar aan Hem teruggeven, wij lezen er toch nooit in.’ Als dit Boek bij joU zó in functie is, dan vraagt Gód vandaag aan joU: ‘Waarom? Heb Ik het daarvoor gegeven?’

Vorige week werd er de actie ‘Nederland leest’ gestart; in deze weken krijgt men gratis in alle openbare bibliotheken een boek van Mulisch, meer dan één miljoen exemplaren zijn beschikbaar! Men wil u en jou en mij aan het lezen krijgen, en daarom dit ook al oude boek cadeau! Ik wil u en jou ook aan het lezen krijgen, maar dan in dat oude Boek met inhoud:

Gods Woord waarin Hij beloftes doet waarin je wérkelijk kunt geloven! Een Boek met een Waarheidsgehalte van 100%! Het Testament van de almachtige Schepper, Bestseller nummer één, al eeuwen lang! Ga lezen en geloven over én in Zijn beloften, die al werden vervuld, én die nog vervuld gaan worden, a l l e m a a l ! Laat het je Kompas worden, voor de rest van je leven, dan worden al een aantal van je ‘waaroms’ beantwoord, en wat de onbeantwoorde ‘waaroms’ betreft leer je zeggen: ‘Vader, ik begrijp er niks van, maar ik vertrouw U wél.’

Ik wil graag een wegwijzer voor je zijn, en eindig met een verhaaltje. In Glasgow is een groot kruispunt, en het staat bekend als ‘het kruis’. Op een dag trof een agent een huilend jongetje aan, op de stoeprand. ‘Ik ben verdwaald,’ snikte hij, ‘Ik kan de weg naar huis niet meer vinden.’ De agent stak hem zijn hand toe en zei: ‘Ik zal je meenemen naar het bureau.’ Ze waren nog maar net bij ‘het kruis’ aangekomen, of het jongetje riep: ‘Hier vandaan weet ik de weg!’ Hij liet de hand van de agent los, en holde vol vertrouwen naar huis.

Zo is het met élk mens dat komt bij ‘het Kruis’ van Jezus, de Zoon van God; dáár aangekomen kan je de Weg naar Huis vinden! Luister, lees, en kom tot een levend geloof in de Levende God; dán heb je de vaste grond gevonden, in een wankele, gammele voorbijgaande wereld! Of ga je tóch voor het boek van Mulisch?

H. van den Berg, tel. 06-15062838 / e-mail: berg.services@telfort.nl