Terug naar het begin   E-mailen   Zoeken   Gastenboek
Columns Hans van den Berg 2010
2010-03-29 00:56:22
Categorie: columns-hvdb-10
Ingezonden door: Edida


Opofferen

Ik moest er aan denken toen ik vandaag hoorde en zag van het onheil dat in twee Moskouse metrotreinen was aangericht door twee vrouwen, die zich opbliezen in een overvolle coupe.

Tientallen slachtoffers in de trein en op het perron, een enorme ravage en grote angst en paniek waren het gevolg van deze ‘opoffering’! Want waarom het ook was, ze gaven hun leven om daarmee aandacht te vragen voor een in hun ogen ‘goede zaak’! Door een aanslag zoals deze schrikken we wel weer even op, maar we zijn er ook al aan ‘gewend’ geraakt! Talloos zijn de zelfmoordaanslagen die al gepleegd zijn in de loop der jaren; Israël vooral, maar ook Indonesië, Spanje en de VS kregen te maken met deze opofferingsgezinde lieden, die, door demonische krachten geleid, hun leven ‘vrijwillig’ beëindigden, temidden van zoveel mogelijk onschuldige burgers. Voor elk weldenkend mens zijn het laffe, gemene duivelse aanslagen, maar zij zagen en zien het als een offer voor een heilig doel, met een ‘goddelijke’ beloning tot slot!

 
Maar ook in het normale leven kan dit werkwoord ons bezighouden; het gaat om iets prijsgeven waardoor iets beters kan ontstaan, voor jezelf, voor anderen of voor een bepaalde situatie. Je kunt je laatste cent opofferen, maar ook je hele vermogen, of je nachtrust, of je vrijheid, maar het kan ook een partijbelang zijn! Op weg naar de Tweede Kamer verkiezingen worden door alle partijen de plannen ontvouwd en mooie beloftes gedaan! Maar het zou van moed getuigen als men ‘partij-stokpaardjes’ gaat opofferen ten behoeve van het landsbelang!

Daarbij moet ik denken aan de hete hangijzers als de AOW-leeftijd en de hypotheekrente-aftrek. Wie durft het aan om ten koste van de achterban en zichzelf, te kiezen voor een besluit waar het hele volk bij gebaat is? Iets opofferen om zélf een betere positie te verwerven, dát valt niet zo zwaar, maar iets ‘kostbaars’ met zelfverloochening afstaan, ten bate van de ánder, dat is andere koek! Een offer brengen, waardoor een gezinslid het beter krijgt, dat is goed te doen, maar voor een ‘vreemde’ een plekje inruimen, of iets nalaten, dáár is meer voor nodig!
Offeren aan onze eigen ‘afgoden’ doen we veelal met liefde; ons werk, ons gezin, de hobby, de sport en al die andere dingen, ze staan hoog geklasseerd en geen moeite is ons teveel! Maar als God, onze Schepper, ons vraagt om Hem te volgen, en Zijn normen en waarden na te leven, en daardoor andere dingen moeten nalaten, dan kost dat vaak heel veel moeite en komen we er dikwijls helemaal niet aan toe, en blijft het hooguit bij een vage toezegging!
Het is niet dat God ons geen goed voorbeeld heeft gegeven; Hij heeft wel het meest sprekende voorbeeld van opoffering gegeven in zijn Zoon Jezus Christus. Of niet soms? Draai nu niet gelijk weg maar kijk mee naar wat God de Vader en God de Zoon deden, tot Heil van de volken!
Het zag er hopeloos uit, het mensdom lag er godverlaten bij, dat wil zeggen: door God verlaten vanwege de zonden. Want God háát de zonde! Maar wij hadden één ding mee, God houdt van zondaars! En omdat het Zijn eeuwige plan was en is dat Hij de eeuwigheid met mensen wil doorbrengen, smeedde Hij een Heilsplan waarin Hij rechtvaardig kon zijn, maar ook genadig. Een wonderbaar Plan, waarbij Hij zich een onvoorstelbare Opoffering moest getroosten: Zijn eigen Zoon! Zijn belangen aan het ‘algemeen belang’ opofferen, dát deed God de Vader in een ultieme poging, om de mensheid te redden van de eeuwige verdoemenis!
En Jezus? Hij deed het in gehoorzaamheid, en kwam naar de aarde in de gestalte van een Baby! Wil je met mij even stil staan bij dit feit; wat een opoffering dát was! Hij kwam uit Zijn hoge heerlijkheid, waar Hij God was, en geëerd en gediend werd door talloze engelen!
Maar Hij koos er voor om die positie in te nemen, en zo werd Hij Mens en beneden de engelen gesteld. [Heb.2:7] Wat een overgang! Vanuit die heerlijkheid in een dergelijke ‘zooi’ terecht komen, daar kun je je geen beeld van vormen! Maar Jezus deed het, en Hij ging Gods weg op deze aarde tot óp het kruis! Daar bereikte Zijn opoffering, én die van Zijn Vader, de climax! Tot Heil van de volken, tot Heil van u en jou en mij! Wat zal Jezus blij geweest zijn, en zijn Vader, toen Hij uitriep: “Het is volbracht”, [Joh. 19:30] en Hij zijn geest kon bevelen in de handen van zijn Vader! [Luc.23:46] Op dat moment was de totale zondeschuld van de gehele mensheid betaald en voldaan door Jezus, de Zoon van God.
Over enkele dagen denken christenen terug aan dat moment, Goede Vrijdag! Misschien heeft u, heb jij en niets [meer] mee, maar toch, Hij deed het ook voor joU! En je komt er slecht mee weg als je Zijn opoffering blijft negeren en afwijzen! Natuurlijk, je bent vrij in je keuze, maar besef dan wél de gevolgen van je keuze! Jezus stond na Zijn sterven weer op uit de dood, drie dagen later, als de grote Triomfator, en ieder die in Hem gelooft en wil volgen, zal mét Hem opstaan en eeuwig leven, in heerlijkheid, op een nieuwe aarde en in een nieuwe hemel! Dát bedoel ik, dát wil je toch niet missen!
Oké, als je Jezus gaat volgen moet je sommige dingen opofferen, en dat is soms écht niet altijd direct leuk, maar wat je er voor terugkrijgt! Hemelvreugde, dát krijg je er voor terug!
Als je buigt bij het kruis op Goede Vrijdag, in diepe dankbaarheid voor Gods geweldig liefdevolle Opoffering, dan wordt Pasen het feest van de Opstanding, ook voor u, ook voor jou! Want Jezus is opgestaan; op de deur van Zijn lege graf in Jeruzalem staat het ook: ‘He is not here, He is risen!’ JEZUS LEEFT !!
 
‘Zo lief had God de Vader ons,
dat Hij zijn eigen Zoon zond
tot heil van ons gebroken hart,
omdat Hij ons zo kostbaar vond.
Hoe diep en schrijnend was Gods pijn
toen Hij zijn Zoon zo lijden zag;
toch is het Jezus’ bloed dat ons
weer dicht in Zijn nabijheid bracht. [lied 1000, Joh. de Heer]

H. van den Berg, tel. 06-15062838 / e-mail: berg.services@telfort.nl