Terug naar het begin   E-mailen   Zoeken   Gastenboek
Columns Hans van den Berg 2010
2010-07-20 01:38:24
Categorie: columns-hvdb-10
Ingezonden door: Edida


Komkommertijd?

Het is een tijd, zegt het woordenboek, waarin voor de media weinig nieuws te berichten valt, met name vanwege te vakantietijd. Nu is het Nederlandse nieuws inderdaad schaars, op dit moment; het ‘oranje’ is weer in de kast en of ‘paars’ uit de kast komt, is nog maar de vraag.

Een bijna onmogelijke combinatie van rechts en links bevindt zich al dagenlang in de ‘kraamkamer’, en de stilte die daarbij is afgekondigd veroorzaakt mede dat ‘komkommergevoel’! De media wacht in spanning en ook de kiezers die gestemd hebben op deze partijen, zien met gemengde gevoelens uit naar het resultaat van hun keuze. Onderwijl kan er wel weer vanaf morgen vier dagen lang gewandeld worden, in Nijmegen. En tallozen gaan ook op vakantie in deze dagen; na het voetbalgebeuren ontstond er een wedloop op de last minute aanbiedingen van de reisorganisators en beleefde Schiphol haar drukste weekend van het jaar. Bijna een half miljoen landgenoten trok naar het buitenland en nog eens zo’n aantal zoekt haar rust in eigen land. En de komende weekenden wordt het vervolgd! Crisis? Wat crisis? De welvaart van Nederland ten toon gespreid, zou je kunnen zeggen. Hoewel lang niet iedereen in die welvaart deelt, verkeert ons volk in materieel opzicht nog steeds in een rijk gezegende situatie! Zoals je ook zelf kunt constateren is er wereldwijd zeker geen sprake van komkommertijd; het olielek in de Golf van Mexico is nog steeds een hot item, wél dicht of nóg niet dicht, het blijft nog steeds een grote zorg! Daarnaast ontstond er een grote bosbrand in Washington, was er een ernstige treinramp in India, waren er kevergevechten in Japan, werd Nelson Mandela 92 jaar en wordt Desi Bouterse wellicht tóch weer president van Suriname! De wereld draait door, en de gebeurtenissen volgen elkaar in een razend tempo op!

 
Als je omkijkt en oplet, dan zie je hoe snel het gaat; sommige ingrijpende gebeurtenissen blijven even ‘hangen’, maar de meesten zijn we zo weer vergeten. Denk je bijvoorbeeld nog aan de aardbeving op Haïti, slechts een half jaar geleden? Anderen zaken dringen zich op, en drukken een catastrofe als deze toch naar de achtergrond. Zelfs zijn er mensen, regeringen, die ‘vergeten’ hun bijdrage te voldoen, die ze wél beloofden!

Als je oppervlakkig leeft en nergens écht bij stilstaat, je alleen je eigen wereldje belangrijk vindt: je kansen, je zaken, je gezin, hobby of andere ‘sieraden’, en wat de rest van de wereld betreft het gewoon áltijd komkommertijd is, dan zal je er eens achter komen dat je de verkeerde ‘weg’ bent gegaan, en in feite waardeloze ‘prullen’ bent nagejaagd.
In de bijbel las ik over Absalom, de mooie zoon van koning David. Hij was de mooiste Israëliet van het land, “van zijn schedel tot zijn voetzool,” zo vertelt ons de Bijbel.[ 2 Sam.14] En dat wilde hij wel weten; zijn haar was zijn sieraad, en omdat het hem te zwaar werd liet hij het elk jaar afscheren! En dan liet hij het wegen; 200 sikkels was het gewicht, 2200 gram, meer dan twee kilo haar, in één jaar! 2 kilo haar, dat was écht een sieraad!
Maar hoewel hij mooi was van buiten, van binnenuit produceerde hij foute dingen. Hij vermoordde zijn halfbroer en later kwam hij in opstand tegen zijn vader, de koning van Israël.
Die moest zelfs vluchten voor zijn zoon en na verloop van tijd kwam het tot een treffen tussen de aanhangers van David en Absalom. Op een gegeven moment moest zoonlief vluchten, op zijn muildier, het bos in. En daar gebeurde het; toen de ezel onder de takken van een grote terebint doorreed raakte Absalom met zijn lange haarlokken verward in die takken. Het dier rende voort, maar hij bleef hangen, aan zijn prachtige haar. Toen ze hem daar vonden, spartelend aan z’n haren, was het met hem gedaan! Zo werd zijn haardos, waar hij zo trots op was, zijn sierraad, zijn dood.[2 Sam. 18]
God heeft zijn Boek gegeven om ons de juiste weg te wijzen, om ons te leren hoe we onze weg door de wereld dienen te gaan, willen behouden aankomen in de heerlijkheid die Hij aan het klaarmaken is. Ik geloof ook dat er niet één verhaal of tekst of parabel ‘zomaar’ in staat geschreven. Ook déze boodschap niet, deze waarschuwing! Doodgaan aan je sieraad; en ik bedoel uiteraard hier niet iemand die door een ongeluk stikt in een juweel of grote parel. Met doodgaan bedoel ik: voor eeuwig je bestemming missen. God deed je geboren worden zodat je je hier kunt voorbereiden op de eeuwigheid, op een leven met Hem. Dát is de bestemming die Hij op het oog heeft, voor u en jou en mij. Met sieraad bedoel ik datgene waar je voor lééft, waar je álles voor over hebt, waar je je eten voor laat staan, waar je voor uit je dak gaat, je ‘kindje’, zal ik maar zeggen. Het kan één sieraad zijn: een hobby, een sport, je gezin, je bedrijf, maar het kunnen ook verschillende sieraden zijn, joUw wereldje.
En je kunt er nog zo content mee zijn, maar als er geen plaats is, of nauwelijks, voor Jezus, als Verlosser en Heer van je leven, dan zul je eens doodgaan aan je sieraad! En dit doodgaan is eeuwig van God verlaten zijn, en dat is wat de Bijbel de hel noemt! Erger kan niet!
Ik schrijf het niet om je bang te maken, maar om je te waarschuwen; daar is ook de Bijbel voor bedoeld, het zijn Gods liefdesverklaringen in boekvorm! Ook Zijn waarschuwingen; het is niet rot bedoeld, God houdt van u, God houdt van jou! Zo ontzettend veel, Hij had er zijn Zoon voor over! En Jezus zélf? Hij gaf Zijn leven, voor u, voor jou, voor mij, want Hij wil niet dat je voor eeuwig doodgaat! En daarom, kom ik actie, het is geen komkommertijd!
Het is tijd om de bakens te verzetten, tijd om tot bekering te komen! Het is eindtijd, dus: de hoogste tijd!

H. van den Berg, tel. 06-15062838 / e-mail: berg.services@telfort.nl