Terug naar het begin   E-mailen   Zoeken   Gastenboek
Columns Hans van den Berg 2011
2011-02-01 22:00:57
Categorie: columns-hvdb-11
Ingezonden door: Edida


Nochtans

 

Schreef ik vorige keren nog over evacueren en wat er ook gebeurt, vandaag, na 31 dagen januari in 2011, is de evacuatie alleen maar toegenomen en gebeuren er onvoorstelbare dingen, elke dag! Tijdens het journaal is mijn tv-scherm vol van mensen die duidelijk niet tevreden zijn met de situatie waarin ze verkeren. Ze schreeuwen, scanderen, [ver]vloeken, tieren en beschuldigen, en uit dat alles spreekt een enorme boosheid en haat die zich,wellicht, na jaren ingehouden te zijn, nu op deze manier ontlaadt. De Arabische wereld, het Midden-Oosten, lijkt in brand te staan nu men de dictatuur wenst af te werpen, men is het spuugzat! Vanwege de wereldwijde economische teruggang is er ook daar een toenemende armoede en werkeloosheid onder het volk gekomen. Dát, in combinatie met de onderdrukking en corruptie van hun leiders maakt hen nu tot fanatieke en furieuze oproerlingen! En het vonkt aan alle kanten; vanuit Tunesië, waar de zogenaamde Jasmijnrevolutie uitbrak, sloeg het over naar Jemen, Jordanië, en Egypte. Maar ook in Libanon zijn er woedende protesten van de Soennieten tegen de door de Hezbollah gesteunde [nieuwe] president. Maar Egypte spant momenteel wel de kroon met alle onrust en opstand op straat met honderdduizenden betogers. En hoe zal het uiteindelijk aflopen? Het ziet er nog niet naar uit dat president Mubarak z’n biezen zal pakken, zoals Ben Ali van Tunesië dat deed! Een somber maar reëel beeld kan ook zijn, dat het zal gaan als twee jaar geleden in Iran, waar de opstand door de overheid werd gesmoord in dood en verderf!

Temidden van al dat geweld en die onrust ligt daar dat kleine democratische Israël, dat even niet zoveel aandacht krijgt, maar straks vast en zeker weer de volle laag, als de kaarten opnieuw zijn geschud! Zij voelen zich er echt niet lekker bij; ‘We leven op een vulkaan,’ zei generaal Ya’acov Amidror, en zo is het. Als na deze opstand extremistische moslim-organisaties de macht grijpen in een land als Egypte, dan wordt het wel een heel ‘linke buurman’ voor Israël! Nu is er altijd nog het in 1979 gesloten vredesakkoord, maar als dat opgeheven wordt, heeft ze er [nog] een probleem bij! Al met al een somber verhaal en inderdaad, het ziet er niet fraai uit, en het is nog maar een fractie van alle bedreiging die er op de loer ligt. Als je beseft dat het Westen voor een groot deel afhankelijk is van de olie uit dát gebied, en je wéét hoe snel alles plat kan gaan liggen, dan behoren autoloze zondagen best weer tot de mogelijkheden, om maar eens wat te noemen! In dit verband is het nog wel zeer bijzonder om te noemen dat in Israël heel veel olie en gas is ontdekt! Het moet alleen nog geëxploiteerd gaan worden, maar dan kan het een concurrent van de ‘rijke olielanden’ worden! Bevriend blijven met Israël is derhalve om meerdere redenen van groot belang!
Kort en goed, de gedachte dat het hele gebeuren dáár, ver van ons bed zou zijn, die kun je echt wel uit je hoofd zetten, we hebben er nu al mee te maken, en dat neemt alleen maar toe!
Daar dit hele gebeuren zich afspeelt rondom Israël werd ik bepaald bij de profeet Habakuk die ook zo iets meemaakte, ruim 2500 jaar geleden. Hij woonde in een deel van Israël dat zich had afgesplitst en Juda heette; hij brengt de boodschap van God over aan het volk, maar zij luistert niet. Habakuk ziet de ondergang naderbij komen en uiteindelijk gebeurt dat in 586 voor Christus, als de Chaldeeën Jeruzalem veroveren en het volk in ballingschap naar Babylonië voeren. Als God het hem vertelt wat er gaat gebeuren, dan schrikt hij en snapt hij er niets van. “Zou U met dit alles het plan hebben ons weg te vagen?”vraagt hij zich vertwijfeld af. Maar dan gaat hij verder: “Natuurlijk niet! Here, onze rots, U besloot de Chaldeeën te laten opkomen om ons te straffen en terecht te wijzen vanwege onze zonden.”[Hab. 1:12, het Boek]Uiteindelijk geeft God hem een visioen hoe het zal aflopen met de vijand, een indringende boodschap die hij op een aanplakbord moet schrijven, zodat elke voorbijganger in Juda het kan lezen. [Hab. 2: 2] Habakuk is gerustgesteld en eindigt met een lofzang, ondanks alle ellende die nog moet komen. Nochtans zal ik juichen in de Here, jubelen in de God van mijn heil.” [Hab.3:18, NBG]
Het ‘aanplakbord’ is er nog altijd; de Bijbel en de geschiedenisboeken laten zien dat niet één woord, door God gesproken, niet vervuld wordt! En nu zich déze situatie zich afspeelt in het Midden Oosten, hoe ver zijn we nu? Is de tijd al aangebroken waarvan Joël 3:1 spreekt? “Want zie, in die dagen en in die tijd, als Ik een omkeer zal brengen in de gevangenschap van Juda en Jeruzalem, zal ik alle heidenvolken bijeenbrengen en hen doen afdalen in het dal van Josafat. Daar zal Ik met hen een rechtzaak voeren, vanwege Mijn volk en Mijn eigendom Israël….[HSV]
Zóver is het nog niet, maar die tijd nadert snel, dát is uit alles op te maken. God zal het niet meer toestaan dat Zijn volk Israël weer overmeesterd wordt door de vijanden die haar omringen, al zal het nog heel wat te doorstaan krijgen! En ook aan ons zal de komende tijd niet ‘zomaar’ voorbijgaan, daar kun je zeker van zijn. Daarom is het van groot belang dat je op tijd de juiste keuze maakt. Dat je kiest voor de God van Israël en de Messias van Israël, of dat je geschaard wilt worden onder ‘de vijanden’ van Israël!
De wereld is in verwarring maar Gods plan en planning is duidelijk en ligt op schema! Door het Woord van God te vergelijken met wat er gebeurt, gisteren, nu en morgen, kunnen we up to date zijn! Als je je geborgen weet bij God, alleen door het offer wat zijn Zoon Jezus heeft gebracht, dan kun je rustig deze tijd doorkomen, wat er ook gebeurt, en dan kun je, nog blijer dan Habakuk zingen:
‘Nochtans, ja nochtans zal ik juichen,
de HERE Here is mijn kracht.
En ied’re vijand zal zich buigen
Voor Hem Die alles heeft volbracht.
 
 

 
 

Het 'nochtans' van Habakuk
 
habakuk 3:17-19
 
Leer mij het lied van Habakuk.
Donkere moeite en tóch geluk.
 
Geen vee in de stallen,
de oogst naar de maan.
Tot spot van je vijand,
langs puinhopen gaan,
met het spook van de honger,
dat werk'lijkheid wordt,
want de stal is verbrand
en het land is verdord.
 
Toch moet je wel verder.
Ja altijd door.
Je roept op de straten,
vindt nergens gehoor.
De mensen zijn leeg,
hun hoop is verbrand,
als schrift in het zand.
 
 
Dan roep je vertwijfeld:
 
God, waar moet ik heen?
Dan vind je het antwoord:
bij Hem alleen.
 
Een ster aan de hemel.
Een kind in een stal.
Een man aan het kruishout.
Zijn schreeuw door 't heelal,
die nooit is verklonken,
die alles verdringt,
omdat in Zijn noodkreet,
Gods liefde zingt.
 
Je vraagt nu naar vruchten,
maar ziet ze niet?
Ach breng ze toch voort,
God wacht op je lied!
 
Wij weten veel meer dan Habakuk.
Hij zong zijn "nochtans" vol blij geluk.
 
Co 't Hart
uit: Bloemen in de zon

H. van den Berg, tel. 06-15062838 / e-mail: berg.services@telfort.nl